O van ...

Open, Open Ogen.

Als therapeut zeg ik het zo gemakkelijk: we gaan werken aan 'loslaten' ... en hoe vaak denk ik dan ja ja, makkelijk gezegd. Loslaten, accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn en niet eindeloos vechten om te veranderen wat niet veranderd kán. Of hóéft. Omdat het bij je hoort. Omdat pijn bij leven hoort, bij groei, bij ontwikkeling.

Vandaag las ik een zin die me raakt, me de ogen opent.

Je hoeft niet los te laten. 

Je kunt ook leren ánders vast te houden.

-uitgesproken door Manu Keirse- 

En dat zou wel es veel eenvoudiger kunnen zijn.  

Wie voelt zich (ook) uitgedaagd om hier es over na te denken ?